|
AMME ALACAKLARININ TAHSİL USULÜ
HAKKINDA KANUNDA VE
BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI
HAKKINDA KANUN
Kanun No. 5766
Kabul Tarihi:
4/6/2008
MADDE 1 –
21/7/1953
tarihli ve 6183 sayılı Amme
Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında
Kanunun 3 üncü maddesinde yer alan
"Amme, tazminat,
inzıbati
mahiyette olsun olmasın bütün para
cezalarını" ibaresi "Adli ve idari
para cezalarını" şeklinde
değiştirilmiş ve maddeye "Takibat
giderleri terimi:" ibaresinden önce
gelmek üzere aşağıdaki terimler
eklenmiştir.
"Tahsil edilemeyen amme
alacağı terimi:
Amme borçlusunun bu
Kanun hükümlerine göre yapılan mal
varlığı araştırması sonucunda haczi
kabil herhangi bir mal varlığının
bulunmaması, haczedilen mal
varlığının satılarak paraya
çevrilmesine rağmen satış bedelinin
amme alacağını karşılamaması gibi
nedenlerle tahsil edilemeyen amme
alacaklarını,
Tahsil edilemeyeceği
anlaşılan amme alacağı terimi:
Amme borçlusunun
haczedilen mal varlığına bu Kanun
hükümlerine göre biçilen değerlerin
amme alacağını karşılayamayacağının
veya hakkında iflas kararı verilen
amme borçlusundan aranılan amme
alacağının iflas masasından tahsil
edilemeyeceğinin anlaşılması gibi
nedenlerle tahsil dairelerince
yürütülen takip muamelelerinin
herhangi bir aşamasında amme
borçlusundan tahsil edilemeyeceği
ortaya çıkan amme alacaklarını,"
MADDE 2 –
6183 sayılı Kanuna 22
nci
maddesinden sonra gelmek üzere
aşağıdaki 22/A maddesi eklenmiştir.
"Amme alacağı ödenmeden
yapılmayacak işlemler ile işlem
yapanların sorumlulukları:
MADDE 22/A –
4/1/2002
tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale
Kanunu kapsamına giren kurumların bu
Kanun kapsamında hak sahiplerine
yapacakları ödemeler ile kanun,
kararname ve diğer mevzuatla nakdi
olarak sağlanan Devlet yardımları,
teşvikler ve destekler nedeniyle
yapılacak ödemelerde ve 2/7/1964
tarihli ve 492 sayılı Harçlar
Kanununa ekli tarifelerde yer alan
ticaret sicil harçlarından kayıt ve
tescil harçları, noter harçlarından
senet, mukavelename ve kağıtlardan
alınan harçlar, tapu ve kadastro
harçlarından tapu işlemlerine
ilişkin alınan harçlar, gemi ve
liman harçları ile diploma harçları
hariç olmak üzere (8) sayılı
tarifeye konu harçlar ve trafik
harçlarına mevzu işlemler ile
26/5/1981 tarihli ve 2464 sayılı
Belediye Gelirleri Kanununda yer
alan bina inşaat harcı ve yapı
kullanma izin harcına mevzu
işlemlerde; Maliye Bakanlığına bağlı
tahsil dairelerine vadesi geçmiş
borcun bulunmadığına ilişkin belge
aranılması zorunluluğu getirmeye, bu
kapsama girecek amme alacaklarını
tür, tutar ve işlemler itibarıyla
topluca veya ayrı
ayrı
tespit etmeye, zorunluluk getirilen
işlemlerde hangi hallerde bu
zorunluluğun aranılmayacağını ve
maddenin uygulamasına ilişkin usul
ve esasları belirlemeye Maliye
Bakanlığı yetkilidir.
Takibata
selahiyetli
tahsil dairesince, bu madde
kapsamında getirilen zorunluluğa
rağmen borcun olmadığına dair
belgeyi aramaksızın işlem tesis eden
kurum ve kuruluşlara
ikibin
Yeni Türk Lirası idari para cezası
verilir. İdari para cezası,
ilgilisine tebliğ tarihinden
itibaren bir ay içinde ödenir. İdari
para cezasına karşı tebliğ tarihini
takip eden otuz gün içinde idare
mahkemesinde dava açılabilir."
MADDE 3 –
6183 sayılı Kanunun 35 inci
maddesinde yer alan "şirketten
tahsil imkanı
bulunmayan" ibaresi "şirketten
tamamen veya kısmen tahsil
edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği
anlaşılan" şeklinde değiştirilmiş ve
aynı maddeye aşağıdaki fıkralar
eklenmiştir.
"Ortağın şirketteki
sermaye payını devretmesi halinde,
payı devreden ve devralan şahıslar
devir öncesine ait amme
alacaklarının ödenmesinden birinci
fıkra hükmüne göre
müteselsilen
sorumlu tutulur.
Amme alacağının doğduğu
ve ödenmesi gerektiği zamanlarda pay
sahiplerinin farklı şahıslar
olmaları halinde bu şahıslar, amme
alacağının ödenmesinden birinci
fıkra hükmüne göre
müteselsilen
sorumlu tutulur."
MADDE 4 –
6183 sayılı Kanunun mükerrer 35 inci
maddesine aşağıdaki fıkralar
eklenmiştir.
"Amme alacağının
doğduğu ve ödenmesi gerektiği
zamanlarda kanuni temsilci veya
teşekkülü idare edenlerin farklı
şahıslar olmaları halinde bu
şahıslar, amme alacağının
ödenmesinden
müteselsilen sorumlu tutulur.
Kanuni temsilcilerin
sorumluluklarına dair 213 sayılı
Vergi Usul Kanununda yer alan
hükümler, bu maddede düzenlenen
sorumluluğu ortadan kaldırmaz."
MADDE 5 –
6183 sayılı Kanuna 36
ncı
maddesinden sonra gelmek üzere
aşağıdaki 36/A maddesi eklenmiştir.
"Yurt dışı çıkış
tahdidi:
MADDE 36/A – Devlete ait olup 213
sayılı Vergi Usul Kanunu ile 4458
sayılı Gümrük Kanunu kapsamına giren
amme alacakları ile bunlara ait zam
ve cezalarını ödeme emrinin tebliğ
tarihini takip eden yedi gün
içerisinde ödemeyen ya da bu Kanun
hükümleri uyarınca hakkında bu
alacaklar nedeniyle ihtiyati haciz
kararı alınan amme borçlusunun yurt
dışına çıkışı, alacaklı tahsil
dairesinin talebi halinde ilgili
makamlarca engellenir.
Yurt dışı çıkış
tahdidi, yüzbin
Yeni Türk Lirası ve üzerinde olan
teminat altına alınmamış amme
alacağı için uygulanır. Bakanlar
Kurulu, bu tutarı on katına kadar
artırmaya, yarısına kadar indirmeye
ve yeniden kanuni tutarına getirmeye
yetkilidir.
Amme alacağına karşılık
teminat alınması, alacağın tecil
edilmesi, borçlunun aciz halinin
tespit edilmesi, yargı mercilerince
amme alacağının takibinin
durdurulmasına karar verilmesi veya
takibin kanunen durdurulması gereken
diğer hallerde yurt dışı çıkış
tahdidi, alacaklı tahsil dairesinin
talebi üzerine ilgili makamlarca
kaldırılır.
Amme borçlusu hakkında
uygulanan yurt dışı çıkış tahdidi,
hastalık, iş bağlantısı gibi
hallerde alacaklı tahsil dairesinin
uygun görmesi ve bildirimi üzerine
ilgili makamlar tarafından
kaldırılır. Bu fıkraya göre yurt
dışı çıkış tahdidinin kaldırılmış
olması yeniden tatbikine mani
değildir.
Amme borçlusuyla
birlikte amme alacağının
ödenmesinden sorumlu olan ve bu
Kanuna göre amme borçlusu sayılan
kişiler hakkında da bu maddede yer
alan esaslara göre yurt dışı çıkış
tahdidi uygulanır.
Bu maddenin
uygulamasına ilişkin usul ve
esasları belirlemeye Maliye
Bakanlığı yetkilidir."
MADDE 6 –
6183 sayılı Kanunun 48 inci
maddesinin birinci fıkrasında yer
alan "vergi, resim, harç, ceza
tahkik ve takiplerine ait muhakeme
masrafı, vergi cezası, para cezası
ve gecikme zammı alacakları iki
yılı, bu alacaklar dışında kalan
amme alacakları ise beş yılı"
ibaresi "amme alacağı 36 ayı"
şeklinde değiştirilmiş, maddeye
birinci fıkradan sonra gelmek üzere
aşağıdaki fıkra eklenmiş ve maddenin
dördüncü ve beşinci fıkraları
aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
"Şu kadar ki, amme
borçlusunun alacaklı tahsil
daireleri itibarıyla tecil edilen
borçlarının toplamı
ellibin
Yeni Türk Lirasını (bu tutar
dahil)
aşmadığı takdirde teminat şartı
aranılmaz. Bu tutarın üzerindeki
amme alacaklarının tecilinde,
gösterilmesi zorunlu teminat tutarı
ellibin
Yeni Türk Lirasını aşan kısmın
yarısıdır. Bakanlar Kurulu; bu
tutarı on katına kadar artırmaya,
yarısına kadar indirmeye, yeniden
kanuni tutarına getirmeye ve
alacaklı amme idareleri itibarıyla
bu hadler arasında farklı tutar
belirlemeye yetkilidir."
"Haciz yapılmışsa
mahcuz mal, değeri tutarınca teminat
yerine geçer. Tecil edilen amme
alacakları ile ilgili olarak daha
önce tatbik edilen ve borcun
tamamını karşılayacak değerde olan
hacizler, yapılan ödemeler
nispetinde kaldırılır ve buna isabet
eden teminat iade edilir. Ancak,
mahcuz malların değeri tecil edilen
borç tutarından az, zorunlu teminat
tutarından fazla olması halinde,
tatbik edilen hacizler, tecil
şartlarına uygun olarak yapılan
ödemeler neticesinde kalan tecilli
borç tutarı mahcuz mal değerinin
altına inmediği müddetçe
kaldırılmaz. Tecilli borca karşılık
alınan teminat ise, tecil şartlarına
uygun olarak yapılan ödemeler
neticesinde kalan tecilli borç
tutarının zorunlu teminat tutarının
altına inmesi durumunda, yapılan
ödemeler nispetinde kaldırılır.
Tecil salahiyetini
kullanacak ve bu salahiyeti
devredecek olan makamlar; tecil
edilecek amme alacaklarını tür ve
tutar olarak belirlemeye, amme
borçlusunun faaliyetine devam edip
etmediğini esas alarak tecil
edilecek alacakları tespit etmeye,
tecilde taksit zamanlarını ve diğer
şartları tayin etmeye yetkilidir."
MADDE 7 –
6183 sayılı Kanunun;
a) 49 uncu maddesinin
ikinci fıkrasında yer alan "iki
senelik" ibaresi "kanuni" şeklinde
değiştirilmiştir.
b) Geçici 8 inci
maddesinin birinci fıkrasında yer
alan "31.12.2007" ibaresi "31/12/2009"
şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE 8 –
31/12/1960
tarihli ve 193 sayılı Gelir Vergisi
Kanununun;
a) 9 uncu maddesinin
birinci fıkrasına (6) numaralı
bentten sonra gelmek üzere aşağıdaki
bent eklenmiş ve sonraki bentte yer
alan "1-6 numaralı" ibaresi "1-7
numaralı" şeklinde değiştirilerek
bent numarası buna göre teselsül
ettirilmiştir.
7. Ticari işletmelere
ait atıkları mutat olarak veya belli
aralıklarla satın alanlar hariç
olmak üzere, bir işyeri açmaksızın
kendi nam ve hesabına münhasıran
kapı kapı
dolaşmak suretiyle her türlü hurda
maddeyi toplayarak veya satın alarak
bu malların ticaretini yapanlara
veya tekrar işleyenlere satanlar;
b)
29 uncu maddesinin birinci
fıkrasının (2) numaralı bendinde yer
alan "kanuni ve iş merkezi
Türkiye’de bulunan müesseselerde
uçuş maksadıyla görevlendirilenlere;
uçuş hizmetleri, deniz altına dalış
yapanlara dalış hizmetleri
dolayısıyla yapılan aynı mahiyetteki
ödemeler;" ibaresi "kanuni veya iş
merkezi Türkiye’de bulunan
müesseselerde uçuş maksadıyla
görevlendirilen, hava aracının sevk
ve idaresiyle görevli pilotlar ile
uçuş esnasında uçak içinde hizmet
veren yetkili sivil havacılık
otoritesince sertifikalandırılmış
personele; fiilen uçuş hizmeti,
denizaltına dalış yapanlara fiilen
dalış hizmetleri dolayısıyla yapılan
aynı mahiyetteki ödemeler;" şeklinde
değiştirilmiştir.
c) 42
nci
maddesinin ikinci fıkrasında yer
alan "Mart ayının
onbeşinci
günü akşamına kadar" ibaresi "Mart
ayının başından
yirmibeşinci günü akşamına
kadar" şeklinde değiştirilmiştir.
ç) Geçici 71 inci
maddesinden sonra gelmek üzere
aşağıdaki geçici maddeler
eklenmiştir.
"GEÇİCİ MADDE 72 – (1)
31/12/2017
tarihine kadar sporculara yapılan
ücret ve ücret sayılan ödemelerden
aşağıdaki oranlarda gelir vergisi
tevkifatı
yapılır.
a) Lig usulüne tabi
spor dallarında;
1) En üst ligdekiler
için % 15,
2) En üst altı
ligdekiler için % 10,
3) Diğer liglerdekiler
için % 5,
b) Lig usulüne tabi
olmayan spor dallarındaki sporculara
yapılan ödemeler ile milli
sporculara uluslararası müsabakalara
katılmaları karşılığında yapılan
ödemelerden % 5.
(2) Bu ödemeler
üzerinden 94 üncü madde kapsamında
ayrıca tevkifat
yapılmaz. Bu gelirler için yıllık
beyanname verilmez, diğer gelirler
dolayısıyla beyanname verilmesi
halinde de bu gelirler beyannameye
dahil
edilmez.
(3) Bu maddenin
yürürlüğe girdiği tarihten önce
yapılmış olan ücret ve ücret sayılan
ödemelerin vergilendirilmesinde
31/12/2007
tarihinde yürürlükte olan hükümler
uygulanır.
(4) Bu maddenin
uygulanmasına ilişkin usul ve
esasları belirlemeye Maliye
Bakanlığı yetkilidir."
GEÇİCİ MADDE 73 – (1)
29/1/2004
tarihli ve 5084 sayılı Yatırımların
ve İstihdamın Teşviki ile Bazı
Kanunlarda Değişiklik Yapılması
Hakkında Kanunun 3 üncü maddesi
kapsamında gelir vergisi stopajı
teşviki uygulanan ücretlerin
vergilendirilmesinde, öncelikle
Kanunun 32 nci
maddesinde yer alan asgari geçim
indirimi dikkate alınır.
(2) Bu madde
hükümlerinin uygulanmasına ilişkin
esas ve usulleri belirlemeye Maliye
Bakanlığı yetkilidir."
GEÇİCİ MADDE 74 – (1)
2/11/2007
tarihli ve 5706 sayılı İstanbul 2010
Avrupa Kültür Başkenti Hakkında
Kanun uyarınca kurulan Ajansa
yapılan her türlü nakdî ve aynî
bağış ve yardımlar ile sponsorluk
harcamalarının tamamı; gelir vergisi
beyannamesinde bildirilecek
gelirlerden, kurumlar vergisi
beyannamesi üzerinde ayrıca
gösterilmek şartıyla kurum
kazancından indirilir."
MADDE 9 –
18/2/1963
tarihli ve 197 sayılı Motorlu
Taşıtlar Vergisi Kanununun;
a) 4 üncü maddesinin
(a) bendi,
"a) Genel ve özel
bütçeli idareler, sosyal güvenlik
kurumları ile il özel idareleri,
belediyeler, köy tüzel kişilikleri
ve Türkiye Kızılay Derneği adına
kayıt ve tescil edilen taşıtlar (bu
idarelere bağlı olup, ayrı tüzel
kişiliği olan işletmeler ile özel
kanunlarında malları Devlet malı
sayılmış olan kuruluşların taşıtları
hariç)," şeklinde,
b) 10 uncu maddesinin
son fıkrasında yer alan "1.000.000
liranın" ibaresi "1 Yeni Türk
Lirasının", "10.000 liranın" ibaresi
"1 Yeni Kuruşun" şeklinde,
değiştirilmiş,
c) 6
ncı
maddesinin birinci fıkrasının sonuna
"Zirai ilaçlama amacıyla kullanılmak
üzere kayıt ve tescil edilmiş
uçaklar için (IV) sayılı tarifede
yer alan vergi tutarları yüzde 25
oranında uygulanır." cümlesi,
ç) 9 uncu maddesinin
ikinci fıkrasının sonuna "Şu kadar
ki, tahakkuk ettirilmesi gereken
motorlu taşıtlar vergisinin eksik
tahakkuk ettirilmesi veya hiç
tahakkuk ettirilmemesi halinde, bu
vergi ilgili vergi dairesi
tarafından
ikmalen tarh edilir."
cümlesi,
d) 13 üncü maddesinin
(d) bendinin ikinci paragrafında yer
alan "Vergisi ödenmemiş" ibaresinden
sonra gelmek üzere "veya 6183 sayılı
Amme Alacaklarının Tahsil Usulü
Hakkında Kanunun 48 inci madde
hükmüne göre taksitlendirilmemiş"
ibaresi,
eklenmiştir."
MADDE 10 –
1/7/1964
tarihli ve 488 sayılı Damga Vergisi
Kanununun;
a) 8 inci maddesinin
birinci fıkrasında yer alan "genel
ve katma bütçeli daire ve
idarelerle," ibaresi "genel ve özel
bütçeli idarelerle," şeklinde; 19
uncu maddesinin birinci fıkrasında
ve (2) Sayılı Tablosunun "V-
Kurumlarla ilgili
kağıtlar"
başlıklı bölümünün (1) numaralı
fıkrasında yer alan "katma bütçeli"
ibaresi "özel bütçeli" şeklinde
değiştirilmiştir.
b) (1) Sayılı
Tablosunun "I. Akitlerle ilgili
kağıtlar"
başlıklı bölümünün A/6 fıkrası
"Karayolları Trafik Kanunu uyarınca
kayıt ve tescil edilmiş ikinci el
araçların satış ve devrine ilişkin
sözleşmeler" şeklinde
değiştirilmiştir.
c) (1) Sayılı
Tablosunun "II. Kararlar ve
mazbatalar" başlıklı bölümünün 2
nci
fıkrası aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
"2. İhale Kanunlarına
tabi olan veya olmayan resmi daire
ve kamu tüzel kişiliğini haiz
kurumların her türlü ihale
kararları
Binde 4,5"
ç) (1) Sayılı
Tablosunun "IV. Makbuzlar ve diğer
kâğıtlar" başlıklı bölümünün l/b
fıkrasına "hizmet karşılığı alınan
paralar" ifadesinden sonra gelmek
üzere "(avans olarak ödenenler
dahil)"
ibaresi eklenmiştir.
d) (2) Sayılı
Tablosunun "I. Resmi işlerle ilgili
kâğıtlar:" başlıklı bölümünün C/11
fıkrasındaki "saklanacak nüshaları"
ibaresi "çıkarılarak saklanacak
örnekleri" şeklinde
değiştirilmiştir.
e) (2) Sayılı
Tablosunun "I. Resmi işlerle ilgili
kâğıtlar:" başlıklı bölümünün "C-
Kişilerden resmi dairelere verilen
kâğıtlar" başlıklı alt bölümüne
aşağıdaki (19) numaralı fıkra
eklenmiştir.
"19. Yurt dışında
hayatını kaybeden kişilerin
cenazesinin Türkiye'ye girişi
sırasında düzenlenerek gümrük
idaresine verilen kâğıtlar."
f) (2) Sayılı
Tablosunun "IV- Ticari ve medeni
işlerle ilgili kâğıtlar" başlıklı
bölümünde yer alan (28) numaralı
fıkrasındaki "ek 1 inci" ibaresi "ek
2 nci"
şeklinde değiştirilmiştir.
g) (2) Sayılı
Tablosunun "IV- Ticari ve medeni
işlerle ilgili kâğıtlar" başlıklı
bölümüne aşağıdaki (37), (38) ve
(39) numaralı fıkralar eklenmiş, "V-
Kurumlarla ilgili kâğıtlar" başlıklı
bölümünde yer alan (24) numaralı
fıkrası metinden çıkarılmıştır.
"37.
4/1/2002
tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale
Kanunu uyarınca, idare ile istekli
arasında imzalanan çerçeve anlaşması
ve bu anlaşmaya esas ihale kararı
ile isteklilerin dinamik alım
sistemine kabul edilmesine ilişkin
kararlar.
38. Kamu kurum ve
kuruluşlarının talebi üzerine
Türkiye'nin üyesi olduğu
uluslararası kuruluşlar tarafından
gerçekleştirilecek olan ülke
incelemeleri, araştırma, proje ve
benzeri faaliyetler nedeniyle
düzenlenen kâğıtlar.
39. Toplu Konut İdaresi
Başkanlığınca satışı yapılan ve net
alanı 80 m_’yi
geçmeyen konutlara ilişkin olarak,
İdare ile alıcı arasında imzalanan
satış sözleşmeleri ve bu satışa
ilişkin diğer
kağıtlar."
MADDE 11 –
2/7/1964
tarihli ve 492 sayılı Harçlar
Kanununun;
a) 42
nci
maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki
şekilde değiştirilmiştir.
"Menkul ve gayrimenkul
mallar hakkında alım, satım, taahhüt
ve rehinle ilgili her nevi mukavele,
senet ve kâğıtlarda değer
gösterilmesi mecburidir. Rehin
bordroları ile kamu idarelerine
verilmek üzere ilgili mevzuatla
belirlenen kurallara uyulacağına
ilişkin olarak düzenlenen
taahhütnameler hakkında bu hüküm
uygulanmaz."
b) 59 uncu maddesinin
birinci fıkrasının (a) bendinde yer
alan "Genel ve katma bütçeli
dairelerle" ibaresi "Genel ve özel
bütçeli idarelerle", (l) bendinde
yer alan "ek 1 inci" ibaresi "ek 2
nci"
olarak değiştirilmiş ve (r) bendi
madde metninden çıkarılmıştır.
c) 63 üncü maddesinin
ikinci ve üçüncü fıkraları aşağıdaki
şekilde değiştirilmiştir.
"Gayrimenkul devir ve
iktisaplarında tapu ve kadastro
harcı, emlak vergisi değerinden az
olmamak üzere, beyan edilen devir ve
iktisap bedeli üzerinden hesaplanır.
Tapuda yapılan işlemden
sonra, emlak vergisi değerinden daha
düşük bir bedel üzerinden harç
ödendiğinin veya beyan edilen devir
ve iktisap bedelinin gerçek durumu
yansıtmadığının tespit edilmesi
halinde, aradaki farka isabet eden
harç ikmalen
veya re’sen
tarh edilir. Bu suretle tarh
edilecek tapu ve kadastro harcı
için, 213 sayılı Vergi Usul
Kanununda yer alan vergi
ziyaı
cezası % 25 nispetinde uygulanır.
Takdir komisyonu kararlarına
istinaden bu fıkra uyarınca tarhiyat
yapılamaz."
ç) 123 üncü maddesinin
son fıkrasında yer alan "harca tabi
tutulmaz." ibaresi "bu Kanunda
yazılı harçlardan müstesnadır."
şeklinde değiştirilmiştir.
d) (1) Sayılı
Tarifesinin "A) Mahkeme Harçları"
bölümünün sonuna aşağıdaki (IV)
numaralı bölüm eklenmiştir.
"IV. Temyiz ve itiraz
harçları:
a) Yargıtay ve
Danıştay’a yapılacak temyiz
başvurularında
60 YTL
b) Yürütmenin
durdurulmasına ilişkin itirazlar
dahil
olmak üzere Bölge Adliye ve Bölge
İdare Mahkemelerine
itirazen
yapılacak
başvurularda
40 YTL
c) Ağır Ceza
Mahkemelerine
itirazen yapılacak
başvurularda
30 YTL
e) (3) Sayılı
Tarifesinin "I- Başvurma harcı"
başlıklı bölümüne aşağıdaki (c) ve
(d) fıkraları eklenmiştir.
"c) Danıştay’a temyiz
başvurularında
60 YTL
d) Bölge İdare
Mahkemesine
itirazen yapılan
başvurularda
40 YTL
f) (8) Sayılı
Tarifesinin sonuna aşağıdaki madde
eklenmiştir.
"XII- Transfer
fiyatlandırması ile ilgili yöntem
belirleme anlaşması harçları:
1- Başvuru
harcı
25.000 YTL
2- Yenileme
harcı
20.000 YTL"
MADDE 12 –
25/10/1984
tarihli ve 3065 sayılı Katma Değer
Vergisi Kanununun;
a) 17
nci
maddesinin (4) numaralı fıkrasının
(e) bendindeki "tali acenteler
dahil
sigorta acente ve prodüktörlerinin"
ibaresi "sigorta aracılarının
sigorta şirketlerine yaptığı"
şeklinde değiştirilmiştir.
b) 17
nci
maddesinin (4) numaralı fıkrasının
(g) bendindeki "atıkları (hurda
metalden elde edilen külçeler
dahil)
teslimi" ibaresi "atıklarının
teslimi" olarak, (p) bendi aşağıdaki
şekilde değiştirilmiştir.
"p) Hazinece yapılan;
gayrimenkul teslim ve kiralamaları,
irtifak hakkı tesisi, kullanma izni
ve ön izin verilmesi işlemleri."
c) 29 uncu maddesinin
(2) numaralı fıkrasının son cümlesi
aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
"Bakanlar Kurulu, vergi
nispeti indirilen mal ve hizmet
grupları ile sektörler itibarıyla,
amortismana
tabi iktisadi kıymetler dolayısıyla
yüklenilen katma değer vergisinin
iade hakkını kaldırmaya; Maliye
Bakanlığı, bu fıkranın uygulanmasına
ilişkin usul ve esasları belirlemeye
yetkilidir."
ç) 32
nci
maddesinin birinci fıkrasına "15
inci maddeleri" ibaresinden sonra
gelmek üzere "ile 17
nci
maddenin (4) numaralı fıkrasının (s)
bendi" ibaresi eklenmiştir.
d) Kanuna aşağıdaki
geçici 25 ve 26
ncı maddeler eklenmiştir.
"GEÇİCİ MADDE 25 – Bu
maddenin yürürlük tarihinden önce
Kanunun 17 nci
maddesinin (4) numaralı fıkrasının
(s) bendinde düzenlenen istisnadan
vazgeçen mükelleflerin, bu maddenin
yürürlük tarihini izleyen ayın
sonuna kadar istisnadan vazgeçme
taleplerini geri almaları halinde,
18 inci maddenin (3) numaralı
fıkrasının ikinci cümlesinde yer
alan hüküm uygulanmaz. Bu hükmün
uygulanmasına ilişkin usul ve
esasları belirlemeye Maliye
Bakanlığı yetkilidir.
GEÇİCİ MADDE 26 – Birleşmiş
Milletler (BM) temsilciliği, BM’ye
bağlı program, fon ve özel ihtisas
kuruluşları ile İktisadi İşbirliği
ve Kalkınma Teşkilatına (OECD) resmi
kullanımları için yapılacak mal
teslimi ve hizmet ifaları, bunların
sosyal ve ekonomik yardım amacıyla
bedelsiz olarak yapacakları mal
teslimi ve hizmet ifaları, bedelsiz
mal teslimi ve hizmet ifaları ile
ilgili mal ve hizmetlerin bunlara
teslim ve ifası; finansmanlarının bu
kuruluşlar tarafından karşılanması
şartıyla ilgili kurum, temsilcilik,
program, fon ve özel ihtisas
kuruluşlarının Türkiye’deki
faaliyetlerinin devamı veya ilgili
kurumlara ilişkin uluslararası
anlaşmaların yürürlükte bulunduğu
süre içerisinde katma değer
vergisinden müstesnadır.
Bu istisnanın
uygulamasına ilişkin usul ve
esasları belirlemeye Maliye
Bakanlığı yetkilidir."
"e)
25/10/1984 tarihli ve 3065
sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun
11 inci maddesinin (1) numaralı
fıkrasının (a) bendi aşağıdaki
şekilde değiştirilmiş, 12
nci
maddesine aşağıdaki (3) numaralı
fıkra eklenmiştir.
"a) İhracat teslimleri
ve bu teslimlere ilişkin hizmetler,
yurt dışındaki müşteriler için
yapılan hizmetler, serbest
bölgelerdeki müşteriler için yapılan
fason hizmetler ve karşılıklı olmak
şartıyla uluslararası
roaming
anlaşmaları çerçevesinde yurt
dışındaki müşteriler için Türkiye'de
verilen roaming hizmetleri,"
"3) Fason hizmetlerin
serbest bölgelerdeki müşterilere
yapılmış sayılması için aşağıdaki
şartlar yerine getirilmiş olmalıdır.
a) Fason hizmet serbest
bölgelerde faaliyet gösteren
müşteriler için yapılmış olmalıdır.
b) Fason hizmetten
serbest bölgelerde
faydalanılmalıdır."
MADDE 13 –
1) 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı
İl Özel İdaresi Kanununun 8
inci
maddesindeki "inşa ve
kullanımları" ibaresinden sonra
gelmek üzere "katma değer vergisi
ile özel tüketim vergisi hariç"
ibaresi eklenmiştir.
2)
3/7/2005 tarihli ve 5393
sayılı Belediye Kanununun 16
ncı
maddesindeki "inşa ve kullanımları"
ibaresinden sonra gelmek üzere;
"katma değer vergisi ile özel
tüketim vergisi hariç" ibaresi
eklenmiştir.
MADDE 14 –
6/11/1981
tarihli ve 2548 sayılı Gemi Sağlık
Resmi Kanununun 7
nci
maddesinin sonuna aşağıdaki cümle
eklenmiştir.
"Genel Müdürlük para
cezası dışındaki gelirleri, 6183
sayılı Amme Alacaklarının Tahsil
Usulü Hakkında Kanun hükümlerine
göre takip ve tahsil eder."
MADDE 15 –
2/3/1984
tarihli ve 2985 sayılı Toplu Konut
Kanununa aşağıdaki ek madde
eklenmiştir.
"EK MADDE 12 – Toplu
Konut İdaresi Başkanlığı, 488 sayılı
Damga Vergisi Kanunu ve 492 sayılı
Harçlar Kanunu uygulaması açısından
özel bütçeli idareler kapsamında
değerlendirilir."
MADDE 16 –
15/7/1950
tarihli ve 5682 sayılı Pasaport
Kanununun 22
nci maddesinin birinci
fıkrasında yer alan ", vergiden
borçlu olduğu pasaport vermeye
yetkili makamlara bildirilenlere"
ibaresi madde metninden
çıkarılmıştır.
MADDE 17 –
4/1/1961
tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul
Kanununun mükerrer 242
nci
maddesinin (2) numaralı fıkrasının
son paragrafı aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
"Maliye Bakanlığı;
elektronik defter, belge ve
kayıtların oluşturulması,
kaydedilmesi, iletilmesi, muhafaza
ve ibrazı ile defter ve belgelerin
elektronik ortamda tutulması ve
düzenlenmesi uygulamasına ilişkin
usul ve esasları belirlemeye,
elektronik ortamda tutulmasına ve
düzenlenmesine izin verilen defter
ve belgelerde yer alması gereken
bilgileri internet de
dahil
olmak üzere her türlü elektronik
bilgi iletişim araç ve ortamında
Maliye Bakanlığına veya Maliye
Bakanlığının gözetim ve denetimine
tabi olup, kuruluşu, faaliyetleri,
çalışma ve denetim esasları Bakanlar
Kurulunca çıkarılacak bir
yönetmelikle belirlenecek olan özel
hukuk tüzel kişiliğini haiz bir
şirkete aktarma zorunluluğu
getirmeye, bilgi aktarımında
uyulacak format ve standartlar ile
uygulamaya ilişkin usul ve esasları
tespit etmeye, bu Kanun kapsamına
giren işlemlerde elektronik imza
kullanım usul ve esaslarını
düzenlemeye ve denetlemeye
yetkilidir. Bu Kanunun vergi
mahremiyetine ilişkin hükümleri, bu
kapsamda kurulan şirketin ortak,
yönetici ve çalışanları hakkında da
uygulanır."
MADDE 18 –
13/10/1983
tarihli ve 2918 sayılı Karayolları
Trafik Kanununun;
a) 20
nci
maddesinin madde başlığı ile (d) ve
(e) bentleri aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
"Araçların tescil
işlemleri ile yetki ve sorumluluk"
"d) Tescil edilmiş
araçların her çeşit satış ve
devirleri, satış ve devri yapılacak
araçtan dolayı motorlu taşıtlar
vergisi borcu bulunmadığının tespit
edilmesi halinde araç sahibi adına
düzenlenmiş tescil belgesi esas
alınarak trafik tescil şube veya
bürolarındaki ilgili memurlar
tarafından siciline işlenmek
suretiyle yapılır. Trafik tescil
şube veya büroları tarafından
yapılmayan her çeşit satış ve
devirler geçersizdir.
Satış üzerine trafik
tescil şube veya bürolarında alıcı
adına tescil belgesi veya geçici
tescil belgesi düzenlenir. Ayrıca,
tescil edilmiş araçların satış ve
devir işlemlerine ilişkin bilgiler
işlemin tamamlanmasını müteakip en
geç onbeş
işgünü içinde ilgili vergi dairesi
müdürlüklerine bildirilir.
18/2/1963 tarihli ve 197
sayılı Motorlu Taşıtlar Vergisi
Kanununun 13 üncü maddesinde hüküm
altına alınan isteme ve bildirme
yükümlülüklerini, sorumluluk
hükümleri saklı kalmak kaydıyla,
elektronik ortamda yaptırmaya ve bu
uygulamaya ilişkin usul ve esasları
müştereken belirlemeye Gelir İdaresi
Başkanlığı ve Emniyet Genel
Müdürlüğü yetkilidir.
Haciz, müsadere, zapt,
buluntu, trafikten men gibi
nedenlerle; icra müdürlükleri, vergi
dairesi müdürlükleri, milli emlak
müdürlükleri ile diğer yetkili kamu
kurum ve kuruluşları tarafından
satışı yapılan araçların satış
tutanağının bir örneği aracın
kayıtlı olduğu trafik tescil şube
veya bürolarına üç işgünü içerisinde
gönderilir. Aracı satın alanlar
gerekli bilgi ve belgeleri
sağlayarak ilgili tescil
kuruluşundan bir ay içerisinde
adlarına tescil belgesi almak
zorundadırlar. Alıcıların tescil
belgesi almak için süresinde
başvurmamaları halinde bu araçları
alıcıları adına
re’sen kayıt ve tescil
ettirmeye Emniyet Genel Müdürlüğü
yetkilidir.
Bu madde uyarınca
trafik tescil şube veya büroları
tarafından yapılacak satış, devir ve
tescil işlemlerine ilişkin usul ve
esaslar yönetmelikte belirlenir.
e) Araç satın alıp, bu
maddenin birinci fıkrasının (a)
bendinin (1) numaralı alt bendi ile
(d) bendinin dördüncü paragrafı
hükümlerine uymayanlara 115 YTL
idari para cezası verilir."
b) Ek 14 üncü
maddesinden sonra gelmek üzere
aşağıdaki madde eklenmiştir.
"EK MADDE 15 – Emniyet
Genel Müdürlüğü bütçesine trafik
idari para cezası karar
tutanaklarının tebliği amacıyla
konulan ödeneğin yetmemesi halinde,
münhasıran bu gider için kullanılmak
üzere, bir önceki yıl trafik idari
para cezaları gelir gerçekleşmesinin
yüzde 10’una kadar ödenek eklemeye
Maliye Bakanı yetkilidir."
MADDE 19 –
6/6/2002
tarihli ve 4760 sayılı Özel Tüketim
Vergisi Kanununa ekli (I), (II),
(III) ve (IV) sayılı listeler; ekli
(1), (2), (3) ve (4) sayılı
cetvellerde gösterildiği şekilde
değiştirilmiş ve Kanunun;
a) 1 inci maddesinin
(2) numaralı fıkrasının sonuna
aşağıdaki cümle eklenmiştir.
"Bu Kanuna ekli
listelerdeki malların tarife
numaralarında veya tanımlarındaki
değişikliğin mahiyetini, Türk Gümrük
Tarife Cetvelinde yapılan
değişikliklere bağlı olarak
açıklamaya Maliye Bakanlığı
yetkilidir."
b) 4 üncü maddesine
aşağıdaki (3) numaralı fıkra
eklenmiştir.
"3. Fiilî veya
kaydî
envanter
sırasında bu Kanuna ekli
listelerdeki malların belgesiz
olarak bulundurulduğunun tespiti
halinde, belgesiz mal bulunduran
mükelleflere, bu malların alış
belgelerinin ibrazı için tespit
tarihinden itibaren 10 günlük bir
süre verilir. Bu süre içinde alış
belgelerinin ibraz edilememesi
halinde, belgesi ibraz edilemeyen
malın tespit tarihindeki emsal
bedeli üzerinden hesaplanan özel
tüketim vergisi, alışını
belgeleyemeyen mükellef adına
re’sen
tarh edilir. Tarh edilecek özel
tüketim vergisi, asgari maktu vergi
tutarına göre hesaplanacak vergiden
az olamaz. Bu tarhiyata vergi
ziyaı
cezası uygulanır.
Ancak, belgesiz mal
bulunduran mükelleflere bu malları
satanlara, bu satışları ile ilgili
vergi inceleme raporuna dayanılarak
özel tüketim vergisi tarhiyatı
yapıldığı takdirde, ayrıca alıcıdan
özel tüketim vergisi ve buna ilişkin
ceza aranmaz."
c) 7
nci
maddesinin (2) numaralı bendinin (b)
alt bendinden sonra gelmek üzere
aşağıdaki alt bent eklenmiştir.
"c) 87.03 (motor
silindir hacmi 1.600 cm_'ü aşanlar
hariç), 87.04 (motor silindir hacmi
2.800 cm_'ü aşanlar hariç) ve 87.11
G.T.İ.P.
numaralarında yer alanların, bu
bendin (a) ve (b) alt bentlerinde
belirtilen malûl ve engelliler
tarafından ilk iktisabından sonra
deprem, heyelan, sel, yangın veya
kaza sonucu kullanılamaz hale
gelmesi nedeniyle hurdaya
çıkarılmasında, bu G.T.İ.P.
numaralarında yer alan malları
hurdaya çıkaran malûl ve engelliler
tarafından,"
ç) 7/A maddesinde yer
alan "2710.19.41.00.11,
2710.19.41.00.19, 2710.19.45.00.11
ve 2710.19.49.00.11
G.T.İ.P.
numaralı" ibaresi "2710.19.41.00.11,
2710.19.41.00.18, 2710.19.45.00.11,
2710.19.45.00.12 ve 2710.19.49.00.11
G.T.İ.P. numaralı" olarak
değiştirilmiştir.
d) 12
nci
maddesinin (1) numaralı fıkrasının
sonuna aşağıdaki paragraf
eklenmiştir.
"(II) sayılı listedeki
mallardan alınacak vergi, mükellefin
bu malı alış bedeli üzerinden, malın
tabi olduğu orana göre hesaplanan
vergi tutarından az olamaz.
İthalatçıların alış bedeli olarak,
ithalatta hesaplanan katma değer
vergisi matrahı esas alınır.
Verginin alış bedeli üzerinden
hesaplandığı durumlarda, mükellefin
malı teslim tarihine kadar bu malı
mükellefe teslim eden tarafından
yüzde 10’a kadar yapılan indirimler
alış bedelinden de indirilir."
e) 13 üncü maddesine
aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
"4.
İhraç edilmek için üretilenler hariç
olmak üzere, 213 sayılı Vergi Usul
Kanununun mükerrer 257
nci
maddesinin verdiği yetki uyarınca
kullanılma zorunluluğu getirilen
özel etiketi veya işareti olmayan
veya 5015 sayılı Petrol Piyasası
Kanununun 18 inci maddesinin verdiği
yetki uyarınca kullanılma
zorunluluğu getirilen ulusal markeri
bulunmayan ya da standartlara uygun
olmayan özel tüketim vergisine tabi
malları bulundurduğu tespit edilen
işyeri sahibi adına, tespit
tarihindeki malların emsal bedeli
veya miktarı üzerinden
re’sen
özel tüketim vergisi tarh edilir.
Tarh edilen bu vergi, asgari
maktu vergi tutarına göre
hesaplanacak vergiden az olamaz. Bu
tarhiyata ayrıca vergi
ziyaı
cezası uygulanır."
f) 15 inci maddesinin
(2) numaralı fıkrasının (a) bendinin
sonuna aşağıdaki hüküm eklenmiştir.
"Kanunun 7
nci
maddesinin (2) numaralı bendi
çerçevesinde istisnadan
yararlananlar tarafından bu
istisnadan yararlanılarak iktisap
ettikleri kayıt ve tescile tabi
malları 5 yıldan fazla kullanarak
elden çıkarmaları durumunda bu hüküm
uygulanmaz."
MADDE 20 –
13/6/2006
tarihli ve 5520 sayılı Kurumlar
Vergisi Kanununun 8 inci maddesinin
birinci fıkrasının (e) bendinin (4)
numaralı alt bendi aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
"4) Dengeleme
karşılığı; takip eden hesap
dönemlerinde meydana gelebilecek
tazminat oranlarındaki
dalgalanmaları dengelemek ve
katastrofik
riskleri karşılamak üzere sadece
deprem ve mühendislik sigorta
branşlarında
verilen deprem teminatı için
hesaplanan dengeleme
karşılıklarından oluşur."
MADDE 21 –
5520 sayılı Kanunun 13 üncü
maddesine yedinci fıkra olarak
aşağıdaki fıkra eklenmiş ve mevcut
yedinci fıkra sekiz olarak teselsül
ettirilmiştir.
"(7) Tam mükellef
kurumlar ile yabancı kurumların
Türkiye’deki işyeri veya daimi
temsilcilerinin aralarında ilişkili
kişi kapsamında gerçekleştirdikleri
yurt içindeki işlemler nedeniyle
kazancın örtülü olarak
dağıtıldığının kabulü Hazine
zararının doğması şartına bağlıdır.
Hazine zararından kasıt, emsallere
uygunluk ilkesine aykırı olarak
tespit edilen fiyat ve bedeller
nedeniyle kurum ve ilişkili kişiler
adına tahakkuk ettirilmesi gereken
her türlü vergi toplamının eksik
veya geç tahakkuk ettirilmesidir."
MADDE 22 –
5520 sayılı Kanunun 30 uncu
maddesinin dokuzuncu fıkrasında yer
alan "Bu maddeye göre" ibaresi
"Ticari ve zirai kazançlar hariç
olmak üzere bu maddeye göre"
şeklinde değiştirilmiş ve Kanuna
aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.
"GEÇİCİ MADDE 2 – (1)
1/1/2008-31/12/2015
tarihleri arasında;
a) Dernek veya
vakıflarca elde edilen Gelir Vergisi
Kanununun 94 üncü maddesinin (5)
numaralı bendi ve geçici 67
nci
maddesi kapsamında kesinti suretiyle
vergilendirilmiş kazanç ve iratlar,
b) Milli Eğitim
Bakanlığına bağlı örgün ve yaygın
eğitim yapan mesleki ve teknik
eğitim okullarındaki atölye ve
uygulama birimleri ile anaokulu,
kreş, çıraklık ve halk eğitim
merkezlerindeki uygulama birimlerine
bağlı döner sermaye işletmelerinin
elde ettikleri gelirler,
c)
2/11/2007 tarihli ve 5706
sayılı İstanbul 2010 Avrupa Kültür
Başkenti Hakkında Kanun uyarınca
kurulan Ajansın görevleriyle ilgili
yaptığı faaliyetlerinden aynı
Kanunun 12 nci
maddesi kapsamında elde ettiği
gelirleri,
dolayısıyla iktisadi işletme
oluşmuş sayılmaz."
MADDE 23 –
19/10/2005
tarihli ve 5411 sayılı Bankacılık
Kanununa, geçici 25 inci maddesinden
sonra gelmek üzere aşağıdaki geçici
maddeler eklenmiştir.
"GEÇİCİ MADDE 26 – 6183 sayılı
Kanunun 35 inci maddesi; Fon
tarafından devralınan şirketlerde
Fon aleyhine, 6183 sayılı Kanunun
mükerrer 35 inci maddesi; Fonun
veya Fon personelinin kayyım sıfatı
ile atandığı şirketlerde Fon ve Fon
personeli aleyhine, bu Kanun ve
mülga Bankalar kanunları kapsamında
banka ve şirketlerde Bakan, Kurul
veya Fon Kurulu tarafından
görevlendirilen kişiler aleyhine
uygulanmaz.
Temettü hariç ortaklık hakları ile
yönetim ve denetimi Fona intikal
eden ve/veya bankacılık işlemleri
yapma ve mevduat kabul etme izin ve
yetkileri ilişkili Bakan, Bakanlar
Kurulu veya Kurul tarafından
kaldırılarak tasfiyeleri Fon eliyle
yürütülen veya Fon tarafından
tasfiye işlemleri başlatılan
bankalar hakkında başlatılan
işlemler sonuçlanıncaya ve her türlü
Fon alacakları tahsil edilinceye
kadar, yönetim ve denetimi Fon
tarafından devralınan banka ve
şirketlerin eski yöneticileri
hakkında 6183 sayılı Kanunun 35 inci
maddesi ile mükerrer 35 inci
maddesinin uygulanmasında, ilgili
kanun ve mevzuat veya ana
sözleşmeleri uyarınca temsile
yetkilendirilmiş veya tüzel
kişilerin yetkili organlarınca
temsil yetkisi verilmiş kişi veya
kişiler ile tüzel kişiliği olmayan
teşekkülü idare edenlerden,
a)
Fon bankalarının; yönetim ve
denetimine sahip olduğu
iştiraklerinden, hâkim ortağı olan
tüzel kişilerden, gerçek ve tüzel
kişi hâkim ortaklarının hâkim ortak
olduğu şirketlerden, bu kişiler
adına hareket eden veya onlar
hesabına kendi adına para, mal veya
hak edinen şirketlerden olan Fon
alacaklarında, banka kaynağının
kullanıldığı/kullandırıldığı
tarihten itibaren borcun devam
ettiği dönem boyunca,
b) Fon bankalarının
kurumsal kredilerinden kaynaklanan
Fon alacaklarında, kredinin kat
edildiği tarihten itibaren borcun
devam ettiği dönem boyunca,
c) Fon gelirlerinden
kaynaklanan alacaklarda, Fon
alacağının ilgili kuruluşa tebliğ
edildiği tarihten itibaren borcun
devam ettiği dönem boyunca,
kanuni temsilci sıfatını haiz
kişiler kanuni temsilci olarak
addedilir.
GEÇİCİ MADDE 27 – Bu
Kanun ve mülga Bankalar kanunları
hükümlerine göre, Fonun mülkiyetine
geçen veya Fon tarafından satışı
yapılarak alıcı
adına tescili yapılan
taşınmazlarda borçlu veya üçüncü
şahıslar bulunmakta ise, bu
kişilere, onbeş
(15) gün içinde taşınmazın tahliye
edilmesini ihtar eden tahliye emri
tebliğ edilir. Taşınmazın bu müddet
içinde tahliye edilmemesi halinde,
gerektiğinde kolluk kuvveti yardımı
da alınarak borçlu veya üçüncü şahıs
taşınmazdan çıkarılarak taşınmazın
tahliyesi Fon tarafından
gerçekleştirilir. Tahliyeye ilişkin
masraflar taşınmazın yeni maliki
tarafından karşılanır.
Fon tarafından bu Kanun
ve mülga Bankalar Kanunları
hükümlerine göre yapılan veya
yapılmış olan satışlarda, satış
şartnamesi veya eklerinde belirtilen
süre içinde tahliye taahhütlerinin
yerine getirilmemesi halinde de bu
maddenin birinci fıkrası hükümleri
uygulanır. Bu takdirde 15 günlük
süre taşınmazın tahliyesine ilişkin
olarak satış şartnamesi ve eklerinde
belirtilen sürenin bitiminde başlar.
Fonun, taahhüt ihlali sebebiyle
alıcıdan tazminat isteme hakkı
saklıdır."
MADDE 24 –
24/5/2007
tarihli ve 5667 sayılı Bankacılık
İşlemleri Yapma ve Mevduat Kabul
Etme İzni Kaldırılan Türkiye İmar
Bankası Türk Anonim Şirketince
Devlet İç Borçlanma Senedi Satışı
Adı Altında Toplanan Tutarların
Ödenmesi Hakkında Kanunun geçici 1
inci maddesinin ikinci fıkrası
aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
"(2)
30/5/2007
tarihi itibarıyla, Bankalar Kanunu
hükümlerine dayanılarak yönetim ve
denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta
Fonuna intikal eden ve/veya
bankacılık işlemleri yapma ve
mevduat kabul etme izin ve yetkileri
kaldırılan bankalarda, bankanın
yönetim ve denetiminin Fona intikal
ettiği veya bankacılık işlemleri
yapma ve mevduat kabul etme izin ve
yetkilerinin kaldırıldığı tarihte
off-shore
hesabı bulunan Türkiye Cumhuriyeti
vatandaşlarının elde ettikleri
menkul sermaye iradı dolayısıyla 193
sayılı Gelir Vergisi Kanunu
hükümlerine göre tahakkuk etmiş olup
da 30/5/2007 tarihi itibarıyla
ödenmemiş olan vergilerle tahakkuk
edecek vergilerin ve bunlara bağlı
ceza, gecikme faizi ve gecikme
zamlarının ödeme zamanı, mükellefin
başvurusu üzerine ve aksi yönde bir
tespit olmadığı sürece
off-shore
hesabındaki paranın (yatırılan para
ve/veya faiz) mevduat sahibine
ödenmesine kadar ertelenir. Erteleme
süresince tahsil zamanaşımı işlemez
ve bu süre boyunca herhangi bir faiz
tahakkuk ettirilmemesi halinde
gecikme zammı tatbik edilmez. Aynı
süreye ilişkin faiz tahakkuk
ettirilmesi durumunda ise hesaplanan
toplam gecikme zammı tutarı,
hesaplanan faiz tutarını aşamaz.
Ertelenen amme alacaklarından
erteleme şartlarını kaybetmemiş
olanlar,
31/12/2013 tarihi itibarıyla
terkin edilir. Madde kapsamına giren
alacaklara karşılık bu maddenin
yürürlüğe girdiği tarihten önce
tahsil edilmiş olan tutarlar, bu
maddeye istinaden ret ve iade
edilmez.
Bu
fıkra hükmü, madde kapsamına giren
bankalarda, bankanın yönetim ve
denetiminin Fona intikal ettiği veya
bankacılık işlemleri yapma ve
mevduat kabul etme izin ve
yetkilerinin kaldırıldığı tarihten
önce off-shore
hesabı açtırmış olup bu tarih
itibarıyla off-shore
hesabından bankaya havale edilen ve
havale tutarı banka nezdinde mevduat
olarak kabul edilmeyen mükellefler
adına bu hesaplardan menkul sermaye
iradı olarak elde ettikleri gelirler
nedeniyle tarh ve/veya tahakkuk
ettirilen amme alacakları hakkında
da uygulanır.
Bu fıkranın uygulamasına ilişkin
usûl ve
esasları belirlemeye Maliye
Bakanlığı yetkilidir."
MADDE 25 –
13/7/1956
tarihli ve 6802 sayılı Gider
Vergileri Kanununun;
a) 30 uncu maddesi
aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
"MADDE 30 – Banka ve
sigorta muameleleri vergisini banka
ve bankerlerle sigorta şirketleri
öder. Sigorta aracıları tarafından
yapılan sigorta işlemlerinde de
verginin mükellefi sigorta
şirketleridir."
b) 31 inci maddesinin
ikinci fıkrasından sonra gelmek
üzere aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
"Sigorta işlemlerinde
verginin matrahı, bu işlem
dolayısıyla poliçede yer alan prim
tutarıdır. Prim tutarının hesabında,
sigorta işlemi dolayısıyla komisyon
ve benzeri adlarla sigorta
aracılarına yapılan ödemeler indirim
konusu yapılamaz."
c) 47
nci
maddesinin (a) fıkrasının sonuna
aşağıdaki hüküm eklenmiştir.
"Sigorta muamelelerine
ilişkin beyanname sigorta
şirketlerinin kanuni veya iş
merkezlerinin bulunduğu yer vergi
dairesine verilir."
MADDE 26 –
2/11/2007
tarihli ve 5706 sayılı İstanbul 2010
Avrupa Kültür Başkenti Hakkında
Kanunun;
a) 12
nci
maddesinin ikinci fıkrasına
aşağıdaki (c) bendi eklenmiş ve
müteakip bentler buna göre teselsül
ettirilmiştir.
"c) Maliye Bakanlığı
2009 ve 2010 yılı bütçelerine bu
amaçla konulacak ödenek"
b) 12
nci
maddesine aşağıdaki fıkra
eklenmiştir.
"(5) Ajansın taraf
olduğu işlemler harç ve katılım
payından, bu işlemler nedeniyle
düzenlenen kâğıtlar damga
vergisinden müstesnadır."
c) Geçici 2
nci
maddesinden sonra gelmek üzere
aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.
"GEÇİCİ MADDE 3 – (1)
2008 yılında Maliye Bakanlığı
bütçesinden Ajansa 250.000.000
YTL’ye kadar ödenek aktarmaya Maliye
Bakanı yetkilidir. Bu ödeneğin
50.000.000 YTL’lik kısmı, Dünya
Kültürel ve Doğal Mirasının
Korunmasına Dair Sözleşme hükümleri
gereğince, ülkemiz Dünya Kültürel
Mirası listesinde ve aday listede
yer alan eserlerin Kültür ve Turizm
Bakanlığınca belirlenen öncelikler
doğrultusunda korunması, bakım,
onarım ve
restorasyonu için
kullanılır."
GEÇİCİ MADDE 1 – Bu
Kanunla 6183 sayılı Kanunda yapılan
değişiklikler ve eklenen hükümler,
hükümlerin yürürlüğe girdiği tarih
itibarıyla tahsil edilmemiş bulunan
amme alacakları hakkında da
uygulanır.
GEÇİCİ MADDE 2 –
30/6/2008 tarihine kadar (bu tarih
dahil)
yapılacak müracaatlara uygulanmak
üzere; Gençlik ve Spor Genel
Müdürlüğü, Türkiye Futbol
Federasyonu ve özerk spor
federasyonlarına tescil edilmiş olan
ve Türkiye’de sportif alanda
faaliyette bulunan spor
kulüplerinin, Maliye Bakanlığına
bağlı vergi dairelerine ödenmesi
gereken ve 21/7/1953 tarihli ve 6183
sayılı Amme Alacaklarının Tahsil
Usulü Hakkında Kanuna göre takip
edilen borçları ile sigorta primi,
sosyal güvenlik destek primi,
işsizlik sigortası primi, idari para
cezaları borçları ve bunlara ilişkin
gecikme zammı ve gecikme cezasından
oluşan borçları ve 16/8/1997 tarihli
ve 4306 sayılı Kanuna göre alınan
eğitime katkı payı ve buna bağlı
gecikme zamlarından; bu maddenin
yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla
(ödeme süresi başlamış vadesi
geçmemiş olan alacaklar dahil)
vadesi geldiği halde bu maddenin
yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla
ödenmemiş olanlar 6183 sayılı Amme
Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında
Kanunun 48 inci maddesinde aranılan
şartlar çerçevesinde müracaat
tarihinden itibaren 10 yılı aşmamak
üzere ve azami tecil süresine
ilişkin uygulanmakta olan tecil
faizi oranının 1/6’sı dikkate
alınmak suretiyle teminat
alınmaksızın tecil edilebilir.
Bu madde kapsamına
giren alacakların bu maddenin
yürürlüğe girdiği tarihten önce 6183
sayılı Kanunun 48 inci maddesine
veya 16/7/2004
tarihli ve 5228 sayılı Kanunun
geçici 6 ncı
maddesi uyarınca tecil edilip de
tecil şartlarına göre ödenmekte
olanlarından, kalan taksit tutarları
için borçluların birinci fıkra
hükmünden yararlanmak istemeleri
halinde, tecil şartlarına uygun
olarak ödenen taksit tutarları için
tecil geçerli sayılır. Kalan taksit
tutarlarına verilecek sürenin
hesabında ilk tecil tarihi dikkate
alınır.
Bu
madde hükmünden yararlanmak üzere
başvuran ve borçları bu madde
kapsamında taksitlendirilen spor
kulüplerinin, tecil ve
taksitlendirme devam ettiği süre
içerisinde, tecil müracaat
tarihinden itibaren tahakkuk edecek
gelir (stopaj) vergisi, katma değer
vergisi ve sigorta primlerini, vade
tarihlerinde yapılacak müracaatlara
istinaden 6183 sayılı Kanunun 48
inci maddesine göre tecil edilenler
hariç olmak üzere, bir takvim yılı
içerisinde üç defadan fazla
vadesinde tam olarak ödememeleri
veya üç defadan fazla olmamakla
birlikte takvim yılı içinde
süresinde ödenmeyen bu vergi ve
sigorta primlerinin gecikme cezası,
gecikme zammı, gecikme faizi,
bunlara ait vergi cezaları ve
bunlara ilişkin idari para cezaları
ile birlikte takvim yılı sonuna
kadar ödememeleri halinde bu madde
kapsamında yapılmış olan tecil ve
taksitlendirme hükümsüz kalır.
GEÇİCİ MADDE 3 – T.C.
Devlet Demiryolları İşletmesi Genel
Müdürlüğünün yol bakım ve onarım
giderleri karşılığı olarak
31/12/2007 tarihi itibarıyla
Ulaştırma Bakanlığından olan ve bu
Bakanlıkça tespit edilen
alacaklarına karşılık, bu Genel
Müdürlüğün ve bağlı ortaklıklarının
31/12/2007 tarihine (bu tarih
dahil)
kadar vadesi geldiği halde maddenin
yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla
ödenmemiş ve Maliye Bakanlığına
bağlı vergi dairelerince takip ve
tahsil edilen her türlü vergi, fon
ve paylar ile vergi cezaları,
bunlara ilişkin gecikme zammı ve
gecikme faizlerinden oluşan
borçlarının; merkezi yönetim
bütçesinin gelir ve gider
hesaplarıyla ilişkilendirilmeksizin
mahsup suretiyle terkin edilmesine,
Ulaştırma Bakanının teklifi üzerine
Maliye Bakanı yetkilidir. Madde
kapsamında mahsuba konu olacak
borçlara
31/12/2007 tarihinden sonra
gecikme zammı hesaplanmaz.
GEÇİCİ MADDE 4 –
Üniversite hastanelerinin (vakıf
üniversiteleri hariç), tedavi
giderleri genel bütçe kapsamındaki
kamu idareleri tarafından karşılanan
kişiler ile 3816 sayılı Ödeme Gücü
Olmayan Vatandaşların Tedavi
Giderlerinin Yeşil Kart Verilerek
Devlet Tarafından Karşılanması
Hakkında Kanuna göre tedavi yardımı
karşılanan kişilere sundukları
tedavi hizmetleri karşılığı olarak,
31/3/2008 tarihinden önce (31/3/2008
dahil)
düzenledikleri fatura bedellerinden,
bu maddenin yürürlüğe girdiği
tarihten itibaren iki ay içinde
Maliye Bakanlığı ile varılacak
mutabakat çerçevesinde tahsil
edemedikleri tespit edilen
alacaklarının, Maliye Bakanlığı
tarafından mutabakat tarihinden
itibaren bir ay içerisinde % 85’inin
ödenmesi halinde geri kalan kısmı
terkin edilir. Terkin edilen kısım
için herhangi bir alacak ve hak
talebinde bulunulamayacağı gibi
genel bütçe kapsamındaki kamu
idareleri, bu maddede yer alan ve
Maliye Bakanlığı tarafından doğrudan
ödenmiş olan fatura bedelleri için
üniversite hastanelerine ayrıca bir
ödemede bulunmazlar. Bu fıkranın
uygulanmasına ilişkin esas ve
usuller Maliye Bakanlığı tarafından
belirlenir.
Üniversite
hastanelerinin ve Sağlık Bakanlığına
bağlı sağlık kurum ve kuruluşlarının
tedavi giderleri belediyeler
bütçelerinden karşılanan personele
sundukları tedavi hizmetleri
karşılığı olarak, 31/3/2008
tarihinden önce (31/3/2008
dahil)
düzenledikleri fatura bedellerinden,
bu maddenin yürürlüğe girdiği
tarihten itibaren üç ay içinde
ilgili belediyeler ile düzenlenecek
protokollerle tahsil edemedikleri
tespit edilen alacaklarından,
protokoller ile belirlenecek
tutarının borçlu belediyeler
tarafından protokolün düzenlendiği
tarihten itibaren bir ay içinde
ödenmesi halinde geri kalan kısmı
terkin edilir. Bu şekilde terkin
edilecek alacak tutarı protokolde
belirlenen toplam tahsil edilmemiş
alacak tutarının % 25’ini geçemez.
Terkin edilen kısım için üniversite
hastanelerince ve Sağlık Bakanlığına
bağlı sağlık kurum ve kuruluşlarınca
herhangi bir alacak ve hak talebinde
bulunulmaz.
GEÇİCİ MADDE 5 – 6183
sayılı Amme Alacaklarının Tahsil
Usulü Hakkında Kanunun 79 uncu
maddesi uyarınca elektronik ortamda
haciz bildirisi tebliği kapsamına
alınmış olan üçüncü şahıslardan,
30/9/2007
tarihinden bu maddenin yürürlüğe
girdiği tarihe kadar Maliye
Bakanlığına bağlı vergi daireleri
tarafından tebliğ edilen haciz
bildirilerine,
nezdlerinde amme borçlusunun
mal, hak ve alacağı bulunmadığı veya
haciz bildirisinde belirtilen tutar
kadar olmadığı halde anılan maddede
yer alan sürede itiraz etmemiş
olanların, haciz bildirisinin tebliğ
edildiği tarihte amme borçlusunun
nezdlerinde
olan mal, hak ve alacak durumunu bu
maddenin yürürlüğe girdiği tarihi
takip eden ayın sonuna kadar ilgili
vergi dairesine bildirmeleri
halinde, bu bildirimler anılan
Kanunun 79 uncu maddesi uyarınca
süresinde yapılmış bildirim kabul
edilir.
Üçüncü şahısların bu
madde kapsamındaki bildirimlerinin
gerçeğe aykırı olduğunun idarece
tespiti halinde, 79 uncu maddenin
altıncı fıkrasında öngörülen dava
açılmaksızın, haciz bildirisi ile
tebliğ edilen amme alacağı bu
şahıslardan 6183 sayılı Kanun
hükümlerine göre takip ve tahsil
edilir. Bu madde hükmü, yeni bir
bildirime gerek bulunmaksızın,
30/9/2007
ila bu maddenin yürürlüğe girdiği
tarihe kadar tebliğ edilmiş haciz
bildirilerine süresinden sonra
verilmiş cevapları da kapsar.
Bu madde kapsamındaki
bildirimlerin hüküm ifade edebilmesi
için madde kapsamına giren haciz
bildirileri veya bu haciz
bildirileri üzerine düzenlenen ödeme
emirleri ile ilgili açılmış
davalardan feragat edilmesi şarttır.
Bu maddenin uygulamasına ilişkin
usul ve esasları belirlemeye Maliye
Bakanı yetkilidir.
MADDE 27 –
Bu Kanunun;
a) 6
ncı
maddesi, 8 inci maddesinin (a)
bendi, 8 inci maddesinin (ç)
bendiyle 193 sayılı Kanuna eklenen
geçici 72 nci
madde hükmü ve 19 uncu maddesi
yayımını izleyen ayın başında,
b) 7
nci
maddesinin (b) bendi
31/12/2007
tarihinden geçerli olmak üzere
yayımı tarihinde,
c) 8 inci maddesinin
(ç) bendi ile 193 sayılı Kanuna
eklenen geçici 73 üncü ve geçici 74
üncü madde hükümleri, 10 uncu
maddesinin (g) bendiyle 488 sayılı
Kanuna ekli 2 Sayılı Tablonun IV-
Ticari ve medeni işlerle ilgili
kağıtlar bölümüne eklenen (37)
numaralı fıkra hükmü
1/1/2008
tarihinden geçerli olmak üzere
yayımı tarihinde,
ç) 20, 21 ve 22
nci
maddeleri 2008 yılı kazançlarına da
uygulanmak üzere yayımı tarihinde,
d) 5 ve 16
ncı
maddeleri
6/6/2008 tarihinden geçerli
olmak üzere yayımı tarihinde,
e) 12
nci
maddesinin (b) bendi yayımını
izleyen gün,
f) 12
nci
maddesinin (a) bendi, 18 inci
maddesinin (a) bendi ve 25 inci
maddesi yayımını izleyen ikinci ayın
başında,
g) 9 uncu maddesinin
(ç) bendi
1/7/2008 tarihinde,
h) Diğer hükümleri
yayımı tarihinde,
yürürlüğe girer.
MADDE 28 –
Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu
yürütür.
| 
